Tinig ni Airon:
Kagabi hineram ko yung laptop n ginagamit nang nanay dahil gusto kong mag laro para malibang. pero hindi pala saya ang idudulot sa akin ng pag heram ko nang laptop, nagkataon na nakabukas ang facebook nang nanay q at hndi ko naman intensyon na basahin ang mga message nya don. sa mga message na yon wla aqng ibang naging problema maliban sa usapan nila nag kapatid kong nasa malaysia. nanikip ang dibdib ko na parang sasabog dahil sa usapan nila. humeheram ang nanay ko nang pera sa kapatid ko dahil talagang walang wala n tlga xang kapera pera, kaya gumawa ang kapatid ko na makautang sa kanyang katrabaho para my maipadala lang sa nanay ko.. bumuhos ang aking mga luha sa mga paguusap nila dahil wala akong magawa, wala akong silbe sa pamilya namin, ni hindi ko matulungan ang pamilya q pag dating sa financial dahil wala aqng trabaho..
binilang ko ang mga huling pera ko na naitago at ibibili ko nang pagkain namin sa araw araw para kahit papano makatulong ako sa pamilya ko. hindi tumitigil ang luha ko hanggang napansin ng bestfriend ko na lumuluha ako.. tinanong nya ako kung bakit aq umiiyak, hindi ako umimik. hndi ko sya pinansin hanggang sa lapitan ako at tanungin ulit. don bumuhos ang bigat sa aking dibdib. hndi aq mapatahan ng bestfrend ko dahil hanggang sa ngyn ay iniisip ko ap rin na wala aqng kwenta sa pamilya namin at wala akong silbe. ni hindi ko matulungan ang nanay q at ang pamilya ko na suportahan ang pang araw araw naming gastusin, nahihirapan ako sa sitwasyon namin ngyn. wala akong magawa. kaya pala palagi nalang aqng pinagagalitan ng nanay ko at tinatanong tungkol sa pag aaply ko ay dahil nahihirapan na sila. naaawa ako sa magulang ko. umiiyak pa rin ako habang ginagawa ko ang blog na to. dahil sa oras na ito masyado na akong na pepresure, sinabayan pa nung isa sa mahalaga sa buhay ko. hindi nila ako maunawaan, hndi nila maramdamang nahihirapan ako sa sitwasyon ko ngayon pero sige pa rin sila nang pag papa isip sa akin. sana matapos na ang mga problema ko dahil baka pag dating nang panahon, sa ospital ako madatnan.
Kagabi hineram ko yung laptop n ginagamit nang nanay dahil gusto kong mag laro para malibang. pero hindi pala saya ang idudulot sa akin ng pag heram ko nang laptop, nagkataon na nakabukas ang facebook nang nanay q at hndi ko naman intensyon na basahin ang mga message nya don. sa mga message na yon wla aqng ibang naging problema maliban sa usapan nila nag kapatid kong nasa malaysia. nanikip ang dibdib ko na parang sasabog dahil sa usapan nila. humeheram ang nanay ko nang pera sa kapatid ko dahil talagang walang wala n tlga xang kapera pera, kaya gumawa ang kapatid ko na makautang sa kanyang katrabaho para my maipadala lang sa nanay ko.. bumuhos ang aking mga luha sa mga paguusap nila dahil wala akong magawa, wala akong silbe sa pamilya namin, ni hindi ko matulungan ang pamilya q pag dating sa financial dahil wala aqng trabaho..
binilang ko ang mga huling pera ko na naitago at ibibili ko nang pagkain namin sa araw araw para kahit papano makatulong ako sa pamilya ko. hindi tumitigil ang luha ko hanggang napansin ng bestfriend ko na lumuluha ako.. tinanong nya ako kung bakit aq umiiyak, hindi ako umimik. hndi ko sya pinansin hanggang sa lapitan ako at tanungin ulit. don bumuhos ang bigat sa aking dibdib. hndi aq mapatahan ng bestfrend ko dahil hanggang sa ngyn ay iniisip ko ap rin na wala aqng kwenta sa pamilya namin at wala akong silbe. ni hindi ko matulungan ang nanay q at ang pamilya ko na suportahan ang pang araw araw naming gastusin, nahihirapan ako sa sitwasyon namin ngyn. wala akong magawa. kaya pala palagi nalang aqng pinagagalitan ng nanay ko at tinatanong tungkol sa pag aaply ko ay dahil nahihirapan na sila. naaawa ako sa magulang ko. umiiyak pa rin ako habang ginagawa ko ang blog na to. dahil sa oras na ito masyado na akong na pepresure, sinabayan pa nung isa sa mahalaga sa buhay ko. hindi nila ako maunawaan, hndi nila maramdamang nahihirapan ako sa sitwasyon ko ngayon pero sige pa rin sila nang pag papa isip sa akin. sana matapos na ang mga problema ko dahil baka pag dating nang panahon, sa ospital ako madatnan.
